تولد یک بوگاتی متفاوت
در گوشهای از موزه اتواشتات ولفسبورگ، خودرویی آرام و بیصدا ایستاده که اگر سرنوشت دیگری پیدا میکرد، شاید امروز چهره بازار خودروهای فوقلوکس را تغییر داده بود؛ بوگاتی گالیبیه، پروژهای جسورانه که هرگز به تولید نرسید.
به گزارش خبرنگار ما، موزه اتواشتات در کنار کارخانه فولکسواگن، بیش از آنکه یک نمایشگاه خودرو باشد، ویترینی از جاهطلبیهای بیپایان این گروه صنعتی است. بسیاری از پروژههایی که در دوران مدیریت فردیناند پیِش شکل گرفتند، هرگز به تولید انبوه نرسیدند؛ اما همین نمونههای تکساخت نشان میدهند تا چه اندازه مرزهای مهندسی جابهجا شده بود. یکی از خاصترین آنها، بوگاتی گالیبیه است؛ خودرویی که با موتور W۱۶ پرآوازه ویرون، اما در قالبی کاملاً متفاوت متولد شد.
تولد یک ابرسدان متفاوت در کارخانه بوگاتی
گالیبیه نخستین بار در سال ۲۰۰۹ رونمایی شد؛ پروژهای که بر پایه شاسی بنتلی آرناژ شکل گرفته بود، اما تقریباً هیچ شباهتی به خودروی پایه نداشت. بدنه، کابین و مهمتر از همه پیشرانه، هویت کاملاً مستقلی داشتند. این بوگاتی متفاوت قرار بود مرزهای جدیدی در دنیای خودروهای لوکس چهاردر تعریف کند.
هیولای موتور جلو با هزار اسب بخار قدرت
در حالی که آرناژ از موتورهای V۸ بهره میبرد، گالیبیه با جسارتی تمام تعداد سیلندرها را دو برابر کرد. این خودرو به نسخهای ۸٫۰ لیتری از موتور W۱۶ مجهز بود، اما برخلاف ویرون که از چهار توربوشارژر استفاده میکرد، در اینجا دو سوپرشارژر وظیفه تأمین هوای فشرده را بر عهده داشتند.
تفاوتهای کلیدی پیشرانه گالیبیه با ویرون:
- استفاده از دو سوپرشارژر به جای چهار توربوشارژر
- پاسخدهی بهتر در دورهای پایین برای رانندگی نرمتر شهری
- قابلیت کار با سوخت اتانول (نگاه آیندهنگرانه مهندسان)
- خروجی قدرت حدود ۱۰۰۰ اسب بخار
یکی از تفاوتهای مهم گالیبیه با ویرون، محل نصب موتور بود. این بار پیشرانه در جلو قرار داشت و زیر کاپوتی جای میگرفت که به شکلی نمایشی از دو سمت باز میشد.
سدان لوکس یا لیفتبک فوقالعاده؟
با وجود گذشت سالها از معرفی، طراحی گالیبیه همچنان تازه و چشمگیر به نظر میرسد. از نظر فنی، این خودرو بیشتر یک لیفتبک بود تا سدان کلاسیک؛ زیرا درِ عقب به همراه شیشه باز میشد و دسترسی به فضای بار را سادهتر میکرد.
جالب اینکه همان سال پورشه پانامرا نیز وارد بازار شد، اما گالیبیه قرار بود مفهوم لوکسگرایی و قدرت را به سطحی کاملاً متفاوت ببرد؛ جایی که عملکرد یک ابرخودرو با راحتی یک لیموزین ترکیب شود.
کابینی غرق در چرم، چوب و فناوری پیشرفته
ویدئویی که اخیراً از این خودرو منتشر شده، نمایی کمنظیر از فضای داخلی آن ارائه میدهد. کابین با بهترین چرمهای قابلدسترس در آن زمان پوشیده شده و حجم گستردهای از چوب صیقلی، حس یک سالن مجلل را القا میکند.
ویژگیهای شاخص کابین بوگاتی گالیبیه:
- ترکیب چرم و چوب: پوشش گسترده با چرم درجه یک و چوب صیقلی
- نمایشگرهای دیجیتال: برخلاف ویرون که از نمایشگر فاصله میگرفت، گالیبیه به فناوری آغوش باز نشان داد
- کیلومترشمار دیجیتال بزرگ پشت فرمان
- نمایشگر لمسی در بخش پایین کنسول مرکزی
- نمایشگر عقب: نمایشگری با فشردن یک دکمه بالا میآمد و به سمت سرنشینان میچرخید
- صندلیهای مستقل عقب: دو صندلی مجزا با کنسول چرمی بزرگ
ساعتی که از داشبورد جدا میشد
در میان تمام تجملات، شاید جذابترین ویژگی گالیبیه نه موتور بود و نه نمایشگرها، بلکه یک ساعت مکانیکی ۱۰۰ هزار دلاری بود که از دل داشبورد بیرون میآمد. این ساعت را میشد جدا کرد و مانند یک ساعت مچی استفاده کرد؛ جزئیاتی که نشان میداد بوگاتی تا چه حد به مفهوم هنر در صنعت خودرو نزدیک شده است.
چرا بوگاتی گالیبیه هرگز به تولید نرسید؟
گالیبیه در ابتدا به عنوان پروژهای برای سنجش واکنش بازار معرفی شد. اما در نهایت بوگاتی تصمیم گرفت که آن را به تولید نرساند. مدیران برند نگران بودند که عرضه یک سدان لوکس، هویت بوگاتی را که با ویرون تعریف شده بود، کمرنگ کند.
دلایل اصلی توقف پروژه گالیبیه:
| دلیل | توضیح |
|---|---|
| حفظ هویت برند | نگرانی از کمرنگ شدن تصویر بوگاتی به عنوان سازنده ابرخودروهای دوکابین |
| فروش محدود ویرون | فروش ۴۵۰ دستگاه ویرون حدود یک دهه زمان برد |
| ریسک بازار | عرضه مدلی جدید و متفاوت در آن مقطع میتوانست ریسک بزرگی باشد |
| تمرکز بر جانشین ویرون | مسیر برند به سمت توسعه شیرون ادامه یافت |
در نهایت، گالیبیه در حد یک رؤیا باقی ماند؛ خودرویی که میتوانست تعریف جدیدی از سدانهای فوقلوکس ارائه دهد.
مقایسه گالیبیه با رقبا و همعصران
| خودرو | پیشرانه | قدرت | کاربری | وضعیت |
|---|---|---|---|---|
| بوگاتی گالیبیه | W۱۶ ۸.۰ لیتری سوپرشارژر | ~۱۰۰۰ اسب | سدان لوکس | پروژهای متوقفشده |
| بوگاتی ویرون | W۱۶ ۸.۰ لیتری توربو | ۱۰۰۱ اسب | ابرخودرو | تولید محدود |
| پورشه پانامرا (۲۰۰۹) | V۸ ۴.۸ لیتری | ۴۰۰ اسب | سدان لوکس | تولید انبوه |
| مایباخ ۵۷/۶۲ | V۱۲ ۶.۰ لیتری توربو | ۶۰۴ اسب | سدان فوقلوکس | تولید محدود |
میراثی که شاید بازگردد
اگرچه گالیبیه هرگز به خیابانها راه نیافت، اما ایده یک بوگاتی چهاردر با پیشرانه عظیم همچنان جذاب است. امروز مدل توربیون با موتور V۱۶ پیشفروش شده و آینده برند روشن به نظر میرسد.
شاید در سالهای پیش رو، با پشتوانه موفقیت مدلهای جدید، مدیران بوگاتی دوباره به فکر احیای یک سدان فوقلوکس بیفتند. اگر چنین شود، روح گالیبیه میتواند در قالبی مدرنتر بازگردد؛ خودرویی که ترکیبی از شکوه، قدرت و جسارت مهندسی باشد.
جمعبندی؛ رؤیای بوگاتی چهاردر
بوگاتی گالیبیه نمونهای از جاهطلبی بیحد مهندسان گروه فولکسواگن در دوران اوج خود بود. این بوگاتی متفاوت نشان داد که میتوان یک ابرخودروی موتور وسط را به یک سدان موتور جلو با همان سطح از عملکرد تبدیل کرد، بدون آنکه چیزی از شکوه و تجمل آن کم شود.
اگرچه گالیبیه هرگز به تولید نرسید، اما همچنان به عنوان یکی از جذابترین پروژههای ناتمام صنعت خودرو در خاطرهها باقی مانده است؛ خودرویی که میتوانست نبرد جدیدی را در بازار سدانهای فوقلوکس رقم بزند.
About the Author
